Adliyeye karşı suçlar, adalet mekanizmasının, mahkemelerin, savcılıkların ve ceza infaz kurumlarının gerçeğe uygun, adil, bağımsız, tarafsız ve kesintisiz biçimde işlemesini koruma altına alan ceza hukuku normları bütünüdür (TCK m. 267–298).
TCK'nın İkinci Kitap, Dördüncü Kısım, İkinci Bölümünde yer alan bu suçlar; suçsuz insanların adli takibata uğramasını önlemek (lekelenmeme hakkı) ve suçluların adil yargılanarak cezalandırılmasını güvenceye almak amacını taşır.
Yargıyı Yanıltan Suçlar: İftira (m. 267), Suç uydurma (m. 271), Yalan tanıklık (m. 272), Yalan yere yemin (m. 275).
Delilleri ve Gerçeği Engelleyen Suçlar: Suç delillerini yok etme (m. 281), Suçluyu kayırma (m. 283).
Yargı Bağımsızlığını Koruyan Suçlar: Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs (m. 288), Gizliliğin ihlali (m. 285).
Hukuki Dayanak: TCK m. 267–298; Anayasa m. 9, 36, 138.
Örnek: Bir kimsenin mahkemeyi yanıltmak amacıyla sahte delil üretmesi veya tanığı tehdit ederek duruşmada susmasını sağlaması eylemlerinin adliyeye karşı suçlar kapsamında değerlendirilmesi.
İlgili Kavramlar: Maddi Gerçeğin Korunması, Lekelenmeme Hakkı, Adil Yargılanma, İnfaz Düzeni.