Tanım: AİHM'in önüne gelen bir uyuşmazlığı karara bağlarken; Avrupa Konseyi üyesi devletlerin büyük çoğunluğunun mevzuatında ve uygulamasında belirli bir hak konusunda ortak bir hukuki eğilim veya mutabakat (konsensüs) bulunup bulunmadığını araştırması yöntemidir.
Açıklama: Avrupa konsensüsü takdir marjının genişliğini doğrudan belirler: incelenen konuda üye devletler arasında ortak bir konsensüs varsa, davalı devletin hareket alanı daralır; AİHM o devleti ortak standarda uymaya zorlar. Üye devletler arasında henüz bir fikir birliği yoksa (örneğin ötenazi, taşıyıcı annelik gibi etik konularda), AİHM devletlere daha geniş bir takdir marjı tanır.
Hukuki Dayanak: AİHM karşılaştırmalı hukuk metodolojisi; AİHS m. 8, 9, 10, 14
Örnek: Avrupa Konseyi üyesi 46 devletin ezici çoğunluğunda vicdani ret hakkının tanındığını tespit eden AİHM'in, bu Avrupa konsensüsüne dayanarak vicdani retçileri cezalandıran devlete karşı vicdan özgürlüğü ihlali kararı vermesi.
İlgili Kavramlar: Ortak Avrupa standardı, karşılaştırmalı hukuk, takdir marjının daralması, dinamik yorum