Tanım: Kişilerin anayasal ve yasal haklardan yararlanırken dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri korunması gereken nitelikleri sebebiyle hukuka aykırı biçimde dışlanmasını, dezavantajlı kılınmasını veya farklı işleme tabi tutulmasını yasaklayan anayasal ilkedir.
Açıklama: Anayasa m. 10/1 yasaklı temelleri açıkça sayar. Doğrudan ayrımcılık: bir kişinin korunan özelliği nedeniyle açıkça daha olumsuz bir muameleye tabi tutulmasıdır. Dolaylı ayrımcılık: görünüşte tarafsız olan bir kuralın belirli bir grubu orantısız biçimde dezavantajlı duruma düşürmesidir. Ayrımcılık iddialarında mahkemeler "şüpheli sınıflandırma" (suspect classification) denetimi yaparak kamu otoritesinden çok daha sıkı bir haklılaştırma gerekçesi arar.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 10; AİHS m. 14; 6701 sayılı TİHEK Kanunu; TCK m. 122
Örnek: Bir kiralık konut ilanında veya işe alım duyurusunda adayın etnik kökeni, inancı veya medeni durumu gerekçe gösterilerek başvurusunun kategorik olarak reddedilmesi (TCK m. 122 nefret ve ayrımcılık suçu ile TİHEK idari para cezası yaptırımı).
İlgili Kavramlar: Doğrudan ayrımcılık, dolaylı ayrımcılık, şüpheli sınıflandırma, TİHEK