Tanım: Kanun koyucunun düzenleme yaparken veya idarenin kamu hizmetlerini yürütürken sahip olduğu hareket serbestisinin (takdir marjının), temel hak güvenceleri, kamu yararı ve ölçülülük sınırlarıyla çevrili olmasıdır.
Açıklama: Hukuk devletinde "mutlak ve sınırsız takdir yetkisi" yoktur. Takdir yetkisi, kamu görevlisine dilediği gibi davranma hakkı vermez; kanunun çizdiği sınırlar içinde kamu yararına en uygun çözümü seçme serbestisi tanır. Anayasa m. 125/4 uyarınca yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır; yerindelik denetimi şeklinde kullanılamaz. Ancak idarenin takdir yetkisini eşitliğe, ölçülülüğe ve kamu yararına aykırı kullandığı durumlar hukuka aykırılık oluşturur ve yargıca iptal edilir.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 2, 13, 125/4; İYUK m. 2
Örnek: Bir kamu kurumunun naklen atama yetkisini (takdir yetkisini) liyakatli ve başarılı bir memuru cezalandırma aracı olarak kullanarak sürgün amacıyla başka bir şehre tayin etmesi; mahkemenin takdir yetkisinin kamu yararı dışında kullanıldığını tespit ederek işlemi iptal etmesi.
İlgili Kavramlar: Yerindelik denetimi yasağı, yetki saptırması, takdir marjı (margin of appreciation), amaç denetimi