Tanım: Failin, suçun kanuni tanımındaki icra hareketlerini bizzat kendi bedeniyle değil; kusur yeteneği bulunmayan (küçük çocuk, akıl hastası) veya hataya düşürülmüş ya da cebir/tehdit altındaki bir başka şahsı iradesiz bir canlı araç gibi kullanarak suçu işlemesidir.
Açıklama: TCK m. 37/2: Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Araç olarak kullanılan kişinin ceza sorumluluğu ya hiç yoktur (akıl hastası, çocuk) ya da kusuru bulunmaz (aldatılan, cebir altındaki kişi). Cezanın artırılması: TCK m. 37/2 nin ikinci cümlesi uyarınca, kusur yeteneği olmayanları (çocukları veya akıl hastalarını) suçta araç olarak kullanan dolaylı failin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır.
Hukuki Dayanak: TCK m. 37/2
Örnek: Failin, hırsızlık amacıyla bir kuyumcu dükkânına 9 yaşındaki bir çocuğu pencereden içeri sokarak vitrindeki altınları aldırması durumunda; çocuğun ceza sorumluluğu bulunmazken, çocuğu araç olarak kullanan kişinin dolaylı fail sıfatıyla cezası yarı oranında artırılarak sorumlu tutulması.
İlgili Kavramlar: İrade hâkimiyeti, suçta çocukların kullanılması, araç kişi, ceza artırımı