Tanım: Başkasına ait olup da muhafaza edilmek veya belirli bir şekilde kullanılmak üzere zilyetliği hukuka uygun olarak kendisine devredilmiş olan bir mal üzerinde; failin kendisinin veya başkasının yararına olarak devir amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkâr etmesidir.
Açıklama: TCK m. 155 uyarınca güveni kötüye kullanmanın hırsızlıktan ve dolandırıcılıktan temel farkı: malın faile bizzat mağdurun rızasıyla teslim edilmiş olmasıdır; mal hileyle alınmamıştır, çalınmamıştır, emanet edilmiştir. Ancak fail emanete hıyanet ederek malı satmış, tüketmiş veya sahiplenmiştir. Basit şekli şikâyete bağlıdır (m. 155/1). Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma (m. 155/2): meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisi nedeniyle kendisine emanet edilen mal üzerinde işlenirse ceza 1 yıldan 7 yıla kadar hapistir ve şikâyete tabi değildir.
Hukuki Dayanak: TCK m. 155, 168
Örnek: Oto kiralama şirketinden 3 günlüğüne araç kiralayan bir şahsın, süresi dolduğunda arabayı şirkete iade etmeyip sahte belgelerle üçüncü bir kişiye satması eyleminin hizmet ve ticaret ilişkisi sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturması.
İlgili Kavramlar: Zilyetliğin devri, emanet ilişkisi, hizmet nedeniyle suistimal, dolandırıcılık ayrımı