Tanım: Yargı mercilerinin ve kamu makamlarının, temel hak ve özgürlükleri ilgilendiren kuralları yorumlarken şüphe ve belirsizlik hâlinde otoritenin yetkisini genişleten değil, bireyin hak ve hürriyet alanını koruyup genişleten anlamı (in dubio pro libertate) tercih etmesidir.
Açıklama: 1982 Anayasası'nın ilk yıllarındaki devlet merkezli ve otoriteyi önceleyen yorum çizgisi, özellikle 2010 anayasa değişikliği ve bireysel başvurunun kabulüyle birlikte AYM içtihatlarında "hak eksenli yaklaşıma" bırakmıştır. Bu yaklaşım, temel hakları istisna veya lütuf olarak değil; demokratik hukuk devletinin kurucu unsuru olarak kabul eder. Sınırlama hükümleri dar, özgürlük hükümleri ise geniş yorumlanır.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 2, 5, 12, 13; AİHS m. 1
Örnek: Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'ndaki bildirim sürelerine ilişkin bir eksikliğin kolluk tarafından "derhâl dağıtma gerekçesi" sayılması yerine; barışçıl niteliğini koruduğu müddetçe toplantı hakkının özü gözetilerek gösterinin güvenli şekilde yapılmasına izin verilmesi.
İlgili Kavramlar: In dubio pro libertate, demokratik toplum düzeni, birey odaklı hukuk devleti, dar yorum ilkesi