Tanım: Hiç kimsenin, işlediği iddia edilen fiilden önce kanunla kurulmuş mahkemesinden başka bir merci önüne çıkarılamamasını ve olağanüstü yargı mercileri ihdas edilmesini yasaklayan güvencedir (doğal hâkim ilkesi).
Açıklama: Anayasa m. 37: "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz. Bir kimseyi kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler kurulamaz." Bu ilke, kişiye veya olaya özel sonradan mahkeme kurulmasını (ad hoc mahkeme) mutlak olarak engeller.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 37; AİHS m. 6/1
Örnek: Belirli bir siyasi olayın faillerini yargılamak amacıyla olay meydana geldikten sonra özel yetkili dar kapsamlı bir mahkeme ihdas edilmesinin doğal hâkim güvencesini ihlal etmesi.
İlgili Kavramlar: Doğal hâkim ilkesi, olağanüstü mahkeme yasağı, adil yargılanma hakkı, görev kuralları