Tanım: Olağan kanun yolları tükenmiş veya süresi içinde başvurulmamış bir yargı kararının artık değiştirilemez hâle gelmesi ve uyuşmazlığın tarafları için nihai, bağlayıcı bir hukuki gerçeklik oluşturmasıdır (Res Judicata).
Açıklama: Kesin hüküm hukuki güvenlik ilkesinin omurgasıdır. İkiye ayrılır: Şekli kesin hüküm — karara karşı olağan kanun yollarının (istinaf, temyiz) artık kapalı olması; maddi kesin hüküm — aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanılarak aynı uyuşmazlık konusunun bir daha dava edilememesi. Ceza hukukunda kesin hüküm, "aynı fiilden dolayı iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama" (Ne bis in idem) ilkesinin güvencesidir. Kesin hüküm ancak yargılamanın yenilenmesi gibi olağanüstü yollarla kırılabilir.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 2, 36; HMK m. 303; CMK m. 223/7
Örnek: Beraat kararı kesinleşen bir kişinin, aynı olay ve aynı suç isnadı sebebiyle savcılıkça yıllar sonra tekrar dava açılarak yargılanmak istenmesi durumunda mahkemenin "kesin hüküm varlığı (ne bis in idem)" nedeniyle davayı reddetmesi.
İlgili Kavramlar: Ne bis in idem, maddi anlamda kesin hüküm, hukuki güvenlik, dava şartı