Tanım: Hâkimin uyuşmazlığın taraflarına ve dava konusuna karşı hiçbir ön yargı veya tarafgirlik taşımaması ve dışarıdan bakıldığında da haklı bir şüphe uyandırmayacak nesnel güvencelere sahip olmasıdır.
Açıklama: Tarafsızlık iki boyutta denetlenir: Öznel (sübjektif) tarafsızlık — hâkimin kişisel olarak bir tarafa karşı kin veya çıkar bağı taşımaması (aksi kanıtlanmadıkça hâkimin tarafsız olduğu karine kabul edilir); nesnel (objektif) tarafsızlık — makul bir gözlemcide haklı ve meşru bir endişe uyandırmaması ("Adalet yalnızca tecelli etmemeli, aynı zamanda tecelli ettiği görülmelidir").
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 9, 36; CMK m. 22–32 (hâkimin reddi); AİHS m. 6
Örnek: Davalı şirket ile geçmişte ticari ortaklığı bulunan veya sosyal medyada dava konusu hakkında peşin fikir beyan eden bir hâkimin davadan çekilmemesi durumunda nesnel tarafsızlığın zedelenmesi.
İlgili Kavramlar: Hâkimin reddi ve çekinmesi, doğal hâkim ilkesi, nesnel tarafsızlık, adil yargılanma hakkı