Mahkûmiyet hükmü, sanığın isnat edilen suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle sabit görülmesi üzerine mahkeme tarafından verilen ve hapis veya adli para cezası yaptırımı içeren nihai hükümdür (CMK m. 223/5).
Mahkûmiyetin Temel İlkeleri:
Ceza mahkûmiyeti hiçbir ihtimale veya varsayıma dayanamaz; yüzde yüz kesinliğe ulaşmalıdır. En ufak bir makul şüphe kalırsa beraat verilmelidir.
Hüküm fıkrasında TCK m. 61 uyarınca temel cezanın nasıl belirlendiği, uygulanan artırım ve indirim maddeleri, netice ceza ve infaz rejimi açıkça gösterilmelidir (CMK m. 232).
Mahkûmiyet kesinleştiğinde adli sicile (sabıkaya) işlenir ve infaz aşamasına geçilir.
Hukuki Dayanak: CMK m. 223/5, 230 (Gerekçeli Hüküm), 232; TCK m. 61.
Örnek: Banka hesap hareketleri, güvenlik kamerası görüntüleri ve tanık beyanlarıyla işyerinden para çaldığı hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlanan sanık hakkında TCK m. 142/2-h uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi.
İlgili Kavramlar: Kesin İspat Standardı, Şüphenin Yenilmesi, Hüküm Fıkrası, Adli Sicil Kaydı, İnfaz Kabiliyeti.