Tanım: Bir temel hak ve hürriyete kamu otoritesi tarafından yapılan sınırlamanın, soyut ve genel bir bahaneye değil; Anayasa'nın ilgili hak maddesinde açıkça ve sınırlı olarak sayılmış anayasal hedeflerden birine dayanması zorunluluğudur.
Açıklama: 2001 yılında yapılan anayasa değişikliği ile m. 13'teki "genel sınırlama sebepleri" kaldırılmıştır. Artık idare veya kanun koyucu "kamu yararı gerektirdi" diyerek her hakkı sınırlandıramaz: sınırlamanın mutlaka o hakkın Anayasa'daki kendi özel maddesinde sayılan meşru sebeplerden birine (örneğin m. 20'de millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi; m. 35'te sadece kamu yararı) dayanması şarttır. Anayasa'da o hak için öngörülmemiş bir sebeple sınırlama getirilemez.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 13 ve ilgili hak maddeleri (m. 20, 22, 26, 34, 35 vb.)
Örnek: Mülkiyet hakkının (m. 35) yalnızca "kamu yararı" amacıyla sınırlandırılabileceği açıkken; bir kişinin arazisine başka bir özel şirkete ticari rant sağlamak amacıyla kamu yararı kılıfıyla kamulaştırma yapılmasının meşru amaç yokluğu sebebiyle iptali.
İlgili Kavramlar: Özel sınırlama sebepleri, genel sınırlama yasağı, 2001 anayasa değişikliği, amaç unsuru