Tanım: Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin yasama, yürütme, yargı, kamu idaresi ve resmî eğitim süreçlerinde kullanılması anayasal olarak zorunlu kılınan ortak kamusal iletişim dilidir (Türkçe).
Açıklama: Anayasa m. 3/1: "Dili Türkçedir." Anayasa m. 4 gereğince bu hüküm değiştirilemez ve değiştirilmesi teklif edilemez. Resmî dilin Türkçe olması; kanunların, mahkeme kararlarının, idari işlemlerin ve resmî yazışmaların Türkçe yapılmasını zorunlu kılar. Anayasa m. 42/son gereğince Türk vatandaşlarına Türkçeden başka hiçbir dil ana dilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez (yabancı dil eğitimi saklıdır). Ancak resmî dil kuralı, bireylerin özel hayatlarında başka dilleri kullanmalarını engellemez; mahkemede tercüman hakkı da (CMK m. 202) korunmaktadır.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 3, 4, 42/son; CMK m. 202 (tercüman hakkı)
Örnek: Bir mahkeme ilamının veya bakanlık resmî genelgesinin Türkçe dışında bir dilde kaleme alınamaması; buna karşılık Türkçe bilmeyen yabancı veya vatandaş bir sanığın CMK m. 202 gereğince mahkemede ücretsiz tercüman aracılığıyla savunma yapabilmesi.
İlgili Kavramlar: Kamusal dil, Anayasa m. 42/son, tercüman hakkı, değiştirilemez hükümler