Tanım: Mahkemelerin ve hâkimlerin görevlerini yaparken yasama, yürütme veya herhangi bir harici makamdan emir, talimat, tavsiye veya telkin almadan serbestçe karar verebilmesidir.
Açıklama: Anayasa m. 138/2: "Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz." Yargı bağımsızlığı hem kurumsal düzeyde (yargı teşkilatının yürütmeden özerkliği) hem de bireysel düzeyde (hâkimin baskıdan uzak olması) korunur. Görülmekte olan bir dava hakkında TBMM'de yargı yetkisinin kullanılmasına ilişkin görüşme yapılamaz.
Hukuki Dayanak: Anayasa m. 9, 138/1–2
Örnek: Bir bakanın devam eden bir ceza davasında mahkeme başkanını arayarak tahliye veya tutuklama yönünde talepte bulunmasının yargı bağımsızlığını doğrudan ihlal etmesi.
İlgili Kavramlar: Görülmekte olan dava yasağı, hâkimlik teminatı, kuvvetler ayrılığı, yargı etiği